Op maat

Ik presenteer u: het rokje naar eigen patroon, helemaal op maat gemaakt dus. Niks spectaculairs zoals ik al zei, gewoon wat uitgeschuind en een plat stuk, maar het past wel geweldig goed. Ik tekende er nog wat driehoeken in voor een speels effect en koos daarvoor een contrasterende kleur. Het ging eigenlijk allemaal verbazend vlot. Te vlot, zo zal later blijken... Ik knipte alle stukken juist, hoewel ik hard moest nadenken over rechtse en averechtse kant van de stof doordat het een assymetrisch model is. Ik verstevigde het plat stuk aan de juiste kant, ik sneed geen vreselijke stukken af met de overlock, ik stikte alles netjes in elkaar...

En toen kwam de blinde rits. Eigenlijk ging zelfs dat nog goed. "Die zit proper!" zo dacht ik nog. Tot ik het rokje paste, mijn rits dichttrok en ergens halverwege bleef steken omdat er daar een paar naden samenkomen. En wat doe je als je rits vastloopt? Yep, je trekt wat harder, en als dat niet werkt, dan sleur je eraan. Tot het schuifdingetje van de rits los schiet. Kapot dus. Ik vloekte als een zeekapitein en ging misnoegd in de zetel zitten. Na een glas wijn kalmeerde ik en besliste dat ik braaf alles ging lostornen om er een nieuwe rits in te zetten. Geen blinde rits deze keer, wel een lekker ouderwets zichtbaar exemplaar. Handleidingen genoeg op het net die tonen hoe een makkie dat is, alleen stikken ze in die video's altijd een rits tussen twee kleine rechthoekjes katoen. Zo kan ik het ook natuurlijk. Maar een rits in een rokje met rondingen in een moeilijke stof, dat is een ander paar mouwen. Na drie pogingen zat de rits erin. Niet goed, maar ook niet vreselijk slecht. Uiteindelijk is de rits het enige waar ik niet tevreden over ben. Voor patroon, ontwerp en resultaat geef ik mezelf wel goede punten. En nu, de zon in met mijn nieuwe rok!