Schets- en schrijfboekjes hebben meestal één probleem: ze zijn zo mooi dat je er niet in durft te tekenen of te schrijven. Bang dat het volmaakte omhulsel in schril contrast zal staan met de binnenkant. Daarom maakte ik een schetsboekje dat nogal dwingend vraagt om tekeningen: eentje waarin er elke dag gekrabbeld moet worden. Een schetsboek in dagboekvorm dus.
Het was een cadeautje voor Martha's peter. Ook hij heeft al een stapel schetsboeken die binnenin maagdelijk wit blijven. Nochtans kan er in zijn geval weinig mis gaan, want ik heb hem nog nooit iets lelijks zien tekenen - en ik ken 'm al 32 jaar - en zijn schilderijen blijven mij intrigeren.
Een minpuntje: hij vond het precies wel een tof cadeau, dus ik heb beloofd dat ik voor de komende maanden ook een schetsboek zal maken... Nog 9 te gaan voor dit jaar dus.
En een kleine bekentenis: toen ik alles kocht om het boekje te maken, vergat ik karton voor de buitenkant. Gelukkig eten wij hier al eens een pizza Hawai... Zonder hoesje ziet het er nu zo uit:
tof!
BeantwoordenVerwijderenboekjes waar je niet durft in schrijven, dat fenomeen ken ik sinds ik klein was. Massa's prachtige, onaangeroerde boekjes heb ik nog liggen (of uiteindelijk toch met een kribbel erin, om meteen spijt te krijgen). Dat zit blijkbaar in de genen, mijn dochter is ook heel spaarzaam op haar gerief!
BeantwoordenVerwijderenMooi gedaan, en grappig, die pizzadoos!
wat een heerlijk idee!!!
BeantwoordenVerwijderenmooooi!!
BeantwoordenVerwijderen