18 poezen

Wat zegt u? Dat er hier niet al te veel gebeurt? Ha! Niets is minder waar. Ik heb mij bijvoorbeeld beziggehouden met het ontwerpen, uittekenen en maken van een zwangerschapsjurk voor de wedstrijd die Fragile uitschreef voor Van Katoen. Ik denk niet dat ik iemand van zijn sokken zal blazen met mijn idee, maar voor alle zekerheid hou ik me toch maar even aan de regels van de wedstrijd. En die zeggen dat ik mijn ontwerp voorlopig niet 'publiek' mag maken... Nog wat geduld dus.

Daarnaast heb ik véél gestempeld op textiel. Omdat ik dat leuk vind, maar ook omdat ik een workshop geef daarrond. Dat is geen nieuwe carrièrewending, het gaat om een gratis 'creatief atelier' hier in het buurtcentrum, voor de inwoners van de Bloemekenswijk in Gent. Stempelen dus, met als resultaat bijvoorbeeld bovenstaand body'tje en dit T-shirt.

Allebei voor het kind op komst. En nee, ik maak er geen geheim van dat dat een jongetje wordt. Suggesties voor een naam zijn trouwens altijd welkom. We hebben wel een idee, maar staan nog altijd open voor verandering. We zoeken een naam met karakter die past bij Martha en die niet begint met een M... Oh ja en het moet samengaan met een Franse achternaam. Niet simpel he?

Voor Martha maakte ik nog eens een cirkelrokje, dat volgestempeld werd met 17 blauwe katjes en 1 rood.

Supersimpel was dat, want die stempel maakte ik met een foamsticker uit de Zeeman. Iemand zin in de uitleg daarover of vissen jullie het zelf wel uit?

Prinses carnaval

"Morgen is het carnavalsfeestje en mogen de kindjes verkleed naar school komen." Dat briefje vond ik donderdagnamiddag in Martha's boekentas. Nu ben ik niet het soort moeder dat dan als een gek nog een berenpak gaat zoeken. "Jammer, maar dat zal niet meer lukken", zo dacht ik. Maar 's avonds om 11 uur raakte ik wat in paniek. Wat als iedereen verkleed is, alleen Martha niet? Dat zou wel heel erg zielig zijn toch? Dus trok ik een glitterstofje uit de kast en maakte iets dat ik de volgende ochtend presenteerde als een prinsessencape. De boord fleece naaide ik er bij de bokes met choco nog aan omdat de cape pijn deed aan haar nek (tss, een teer velleke, die van ons). Twee hartjes op haar wangen, getekend met mijn kleurigste oogschaduw en de prinses kon toch nog redelijk carnavalesk naar school. Dat heeft moeder weer prima gedaan.

Warm hart

Sinds 1 februari gaat Martha naar school. Geen dag te vroeg, want het was tijd voor een nieuwe uitdaging. Maar het betekent ook dat ze het warme nest bij Moeke en Kelly moest verlaten, haar twee onthaalmoeders die ik niet genoeg kan prijzen. Ze bezitten de zeldzame eigenschap om professionaliteit te combineren met heel veel liefde voor al hun kleintjes. Twee straffe madammen waar ik veel respect voor heb gekregen en die dus absoluut een fijn afscheidscadeau verdienen. Ik zocht het niet te ver en stelde een fotoboekje samen als herinnering aan Martha. Als extraatje maakte ik een warmtekussentje in hartvorm. Simpelweg omdat ik hen een warm hart toedraag.

Klein gerief

Het leven - of de deadlines zo je wil - neemt hier weer even de bovenhand. Geen tijd voor grote maaksels dus, wel wat kleinigheden. Zoals: het gsm-zakje dat deze keer wat soepeler is en wèl past. Jeuj!

Nog een cirkelsjaal, waarvan ik hoop dat het voor de ontvanger ook pijnstillende effecten heeft.

En voor diezelfde persoon dit worstje... Een stuk kousenbroek gevuld met rijst dat kan worden opgewarmd in de microgolfoven. Zo simpel dat ik het zelf niet kon bedenken: ik haalde de inspiratie hier. Ik maakte wel eerst een apart katoenen zakje voor de rijst, anders komt dat er volgens mij toch snel doorpiepen. Kinderkousenbroek is van de Zeeman.

ps: het vorige rokje is nog niet afgewerkt. Martha vindt het blijkbaar helemaal niet erg, dus ik denk dat ik het maar zo ga laten;-) Toch bedankt voor de tips allemaal!

Kitsch versie 2.0

Eerst even terug in de tijd: kennen jullie dit rokje nog?

Een rokje geboren uit een mislukte jurk, maar man, wat was dat uiteindelijk een succes. Martha wou het elke dag aan en ik kreeg zelfs complimentjes van onbekenden op straat die me kwamen zeggen dat het zo'n leuk rokje was. Het is intussen wat te kort en heeft al veel meegemaakt. Tijd voor een nieuwe versie dus. Ik ging nog een stapje verder in de kitsch en combineerde blauw met feloranje...

En daarop komt er dus zonder schroom een lila T-shirt en knalroze kousenbroek. Zoals mijn schoonmoeder het onlangs omschreef: "Vroeger zouden ze gezegd hebben 'er is daar iets niet pluis in dat huishouden'". Ik leid daaruit af dat het in deze tijden wèl is toegestaan ;-) En terwijl Martha een ramp is als het op nieuwe kleren aankomt, bleef dit dansrokje meteen aan, zonder probleem. Er volgt dus ongetwijfeld nog een versie 3.0!

Oh ja, daar mag van mij ook nog een paarse jas en een rode sjaal bij. Ze zullen haar gezien hebben, mijn dochter.

En nog een technisch vraagje voor de naaisters:
De twee rokjes zijn onderaan niet afgewerkt. Niet erg want de stoffen rafelen niet. Ik zou het wel willen afwerken, maar weet niet goed hoe. Ik heb geëxperimenteerd met een eenvoudige zoom, maar dat ziet er niet mooi uit. Belangrijkste probleem is dat het een cirkelrokje is, de boord loopt dus heel erg rond en dat maakt dat je stof overhebt als je het omplooit, als jullie me begrijpen... Bovendien laat zeker dat oranje zich niet echt makkelijk stikken en aangezien het doorzichtig is, moet het wel netjes omgeboord worden. Iemand andere suggesties? Zou dat lukken met een rolzoompje of zijn er afwerkingsmogelijkheden met de hand?

Gehaakt. Voor u.

In de vakantie krijg ik altijd zin om te haken en dat was niet anders in de kerstvakantie. Een rokje voor Martha moest het worden. Ik zag het idee hier en ging aan de slag met een waaiermotief in een zotte kleurencombinatie. De gouden regel dat je in een outfit maximum drie kleuren mag combineren, lap ik immers graag aan mijn laars.

Op Kerstmis begon ik eraan, op Nieuwjaar was het af. Maar verdorie, het is te groot! Ik wilde wellicht te veel op veilig spelen en nam de tailleomtrek echt te ruim. Ik zou dat rokje in de kast kunnen laten liggen tot het past, maar mezelf kennende ga ik dat vergeten en dan heeft niemand er wat aan. Dus: iemand zin in een ruil? Voor iets kleins uiteraard, ik ben niet kieskeurig :-) Tailleomtrek is ongeveer 64 cm maximum, maar met het koordje kun je het uiteraard wat insnoeren. Lengte: 24 cm. Om een idee te geven: Martha's taille meet 55 cm en daarvoor is dit rokje echt wel te groot, dan valt het niet meer mooi. En als niemand wil ruilen, dan geef ik het gewoon weg, nè. Dus heb je niets te geef, maar wil je wel een rokje, reageer dan zeker ook!

't Is rond en blauw

't Is een cirkelsjaal voor Kimberley! Eigenlijk verdient Kimberley veel meer dan een sjaal, een standbeeld of zo. Zij is immers degene die elke week mijn huis weer doet stralen, daarbij nooit klaagt over de rommel die ze moet trotseren, ondertussen ook nog eens mijn strijkmand leegt en tegelijk Martha entertaint. Jaja, mijn poetshulp is er een om jaloers op te zijn. Maar dus bij gebrek aan een standbeeld voorlopig een cirkelsjaal, in kobaltblauw omdat ik had onthouden dat ze dat een mooie kleur vindt. Ik combineerde tricot met een streepje fleece om het wat extra warmte te geven. En laat het nu maar winter worden.

Voila, een... euh... potloodzakje!

Een gsm-zakje ging dit worden, maar zoals je ziet: 't kan verkeren. Ik heb nochtans al flink wat gsm-zakjes gestikt de laatste tijd, allemaal prima gelukt. Toen vroeg mijn broer een hoesje en werd ik overmoedig. Ik ging niet zomaar een stofje gebruiken, ha, ik ging een abstracte compositie maken! Het werd een puzzelwerk, maar alles ging goed, tot bleek dat die dikke daim-achtige stofjes zich niet zomaar laten plooien en keren... Gevolg: een volumineus zakje met een flap die niet dicht wil. En toch bleef ik het mooi vinden. Ik stak er dus een bundel kleurpotloden in en gaf het aan mijn broer met de woorden: 'Kijk! Een potloodzakje om op uwen bureau te leggen. Hoe handig is dat niet!' Hij was er begot helemaal blij mee, omdat hij net zoiets nodig had om bij zijn schetsboek te voegen.

En dat gsm-zakje, dat zal dan toch maar iets minder ambitieus worden...

Dat het anders liep dan ik wilde, is eigenlijk wel dubbel spijtig, want het is toch een bijzonder ding. Ziet u die stukjes bruingroen daim en leer? Dat is van een oude jas van mijn overleden papa. Erin knippen vond ik niet eens zo moeilijk, ik ben daar nogal pragmatisch in, maar toen ik de eerste zak losknipte, kwamen er toch herinneringen boven. Die zak zat namelijk vol houtsplinters en gruis en plots zag ik vake weer hout klieven in die gekke jas met onbeduidende kleur. Gelukkig heb ik nog maar één zak opgebruikt en blijven er dus nog heel veel stukken over om wèl iets geslaagds mee te doen!

Secret Santa

Oef, mijn pakje is bij de juiste persoon terechtgekomen en ze is er blij mee! Het werd een cadeautje met volgende ingrediënten:
1. een eenvoudige tas met gehaakte hengsels. Ik moet eerlijk toegeven dat ik een hekel heb aan het stikken van hengsels in stof. Dat haken en vlechten is wellicht meer werk, maar het is leuker.

2. een notablokhouder die intussen blijkbaar perfect dienst doen als e-reader-hoesje. Leuk om horen!

3. Als extraatje: een eenvoudig halssnoer met bloem en twee verwendoosjes van Rituals (niet op foto).

Ik ben blij dat het allemaal goed aangekomen is en ook een beetje opgelucht dat het weer voorbij is :-)

Lekker warm

Het blijft toch altijd een beetje spannend, zo'n cadeautje krijgen van iemand die je helemaal niet kent... Ik probeerde dus niet te veel verwachten van mijn Secret Santa. Als het dan heel erg leuk blijkt, is dat dubbele fun natuurlijk! De blogster achter wijplukkendedag wist mijn moodboard perfect te interpreteren en bezorgde mij een lekker warme sjaal in mooie herfstkleuren!

Martha werd verwend met een supermooie knuffel en in een lief doosje kwamen er nog een aantal kleurige vlindertjes.

Allemaal even netjes gebreid en gehaakt, duidelijk het werk van een talent! Bedankt!