05 juni 2014

Slapen in Noorwegen



Zus gaat deze zomer naar Noorwegen, en maakte zich zorgen over het feit dat het daar de hele dag licht zou zijn. Ik maakte dus een setje oogmaskers met katoen en fleece, zodat ze daar toch op beide oren kunnen slapen. Erbij een gevoerd ritstasje van nepleer met een slaapverwekkende tekst erop.


Patroontje oogmasker: Burda Style




27 mei 2014

Vleugje glitter


 

Zalmroze tricot, een bijpassend bloemenstofje en een eenvoudig patroon uit Ottobre. En zo heeft Martha er weer een jurkje bij.


Omdat ik het toch net iets tè doodgewoon vond, stikte ik nog een zakje erop en deed dat met zilverdraad. Mouwtjes en zoom van de rok kregen ook een een vleugje glitter.









16 mei 2014

Goed geruild


Tweeëntwintig was ik al, toen ik eindelijk gaatjes in mijn oren liet schieten. Sindsdien heb ik een gezonde oorbellenverslaving. Toen Leila van mai-mila.blogspot.be twee mooie paartjes aanbood om met iets te ruilen, reageerde ik meteen.


De oorbellen kwamen snel mijn richting uit en werden al meermaals gedragen. Bedankt Leila!
Ik talmde niet te lang en maakte een iPadhoes en een iPhonehoesje voor haar. Hopelijk is ze net zo blij als ik met deze swap. Een snelle en geslaagde ruil, zo hebben we het graag!










13 mei 2014

Prinses Elsa



Martha is helemaal weg van Frozen, de Disney-film over twee prinsessenzusjes waarvan eentje bijzondere, ijzige krachten heeft. Voor de kidsfuif op school wou ze dan ook graag als Elsa gaan. Nu bestaan die verkleedkleren natuurlijk al, maar ik vind dat altijd lelijk. Veel kitscherig satijn, slordig gestikt en inspiratieloos, want eigenlijk precies hetzelfde als die andere prinsessenjurken.

Ik tekende dus zelf maar een Elsa-kleed. Ook met kitscherige stofjes gemaakt uiteraard, maar toch.


Martha had opgemerkt dat Elsa's mouw 'in een puntje' was. Dus maakte ik een punt eraan, afgewerkt met een sterretje.


Nog een cape erbij en Elsa is klaar!






Prinses Elsa is triest omdat ze niet naar buiten mag. Ah nee, want ze verandert alles in ijs, dus moet ze binnen blijven.
Prinses Elsa heeft genoeg van poseren

Prinses Elsa kan ook goed draaien, maar wil het niet nog eens doen. "Want eigenlijk doen prinsessen dat niet hoor mama."


12 mei 2014

Kleerkast twee



Cyriel kan even voort, dus was Martha aan de beurt.

Voor haar nam ik ook een patroontje uit Ottobre, lekker makkelijk met aangeknipte mouw.




Ik geraakte voorlopig maar aan twee exemplaren. Er was iets mis met mijn overlock en dus kon ik niet verder. Nu merk ik trouwens hoe snel je dat gewend bent: een T-shirt maken op de gewone machine zie ik echt niet zitten.

Nu nog wat rokjes, korte broeken en jurkjes en we kunnen de zomer bijna volledig handgemaakt door. Stel je voor!
Ik merk overigens steeds vaker dat er hier veel handgemaakt gedragen wordt. Soms wandel ik ergens met de kinderen en denk ik "hee, we hebben alle drie minstens één zelfgemaakt iets aan!" Alleen de man in huis heeft (nog) niks van mijn hand in de kast...



25 april 2014

Voorzienig zijn

Elk! Jaar! Hetzelfde! De zon schijnt en ik ontdek dat mijn kinderen geen zomerkleren hebben... of beter: enkel zomerkleren van vorig jaar, die intussen te klein zijn. Nee, een voorzienige moeder ben ik zelden.
Dit jaar los ik het T-shirt-probleem zo op: een paar dagen met krappe T-shirts van vorig jaar over straat en dan: bandwerk!
Eerste bandproject: T-shirts voor Cyriel.



Voor hem gebruikte ik een patroon uit Ottobre. Slim fit en met lange mouwen die ik kort maakte. Eerste testexemplaar met streepjes werd goed bevonden.


En ja, ik zorgde ervoor dat de streepjes aan de zijnaad mooi doorliepen. Niet eens zoveel moeite en zoveel mooier.
Intussen heb ik er vijf af. Ik ben nu zo getraind dat ik op een klein uurtje een T-shirt knip en in elkaar stik.







Ik gebruikte ofwel tricot die ik kocht voor een prikje, ofwel restjes, van mezelf of gekregen. Dat het twee keer niks kost, maakt het natuurlijk dubbel leuk.

Intussen probeer ik Martha's kast wat bij te vullen, binnenkort meer!

09 april 2014

So nineties




Je zou denken dat ik mijn les geleerd heb na het seventies-debacle. Maar nee, deze keer waag ik me aan een nog veel straffer era: de nineties!


Ik voel me wel vaker aangetrokken tot wat je nu lelijk zou noemen.Wellicht ben ik dus de enige die iets zag in deze "mini boxershort" uit een Knippie uit 1995.

Zie die stofjes! So nineties!
Het werd wel iets minder flashy: simpele ruiten, een stoere zwarte bies en een schuin geknipte achterzak.






Het model is in vergelijking met kinderkleren van nu zéér breed, en die brede bies aan de pijpen is ook iets dat ik al lang niet meer tegenkwam. Maar hey, het zit snel in elkaar, het ziet er best schattig uit en de potjestraining indachtig zijn dit supermakkelijke broekjes. Ik hoop dat hij het mij vergeeft, maar ik ga er nog een paar maken.





03 april 2014

Doe maar gewoon




Laatst las ik een interessante bedenking. Namelijk dat wie zelf kleding maakt, geneigd is om altijd te kiezen voor blitse stoffen en speciale modelletjes. Een doordeweeks zwart T-shirt of een simpel rokje zie je zelden, terwijl je dat - laten we eerlijk zijn - wèl elke dag draagt. Resultaat: een kleerkast vol mooie, maar weinig praktische kleren. Ik bekeek eens al mijn zelfgemaakte kleren en besefte dat ik voor elk item iets kon bedenken waardoor ik het niet draag op een gewone weekdag. Een paar voorbeelden:

• Perfect passend, maar vrij strak rokje: geeft problemen bij op- en afstappen op de fiets
• Truitje met diepe watervalhals: te veel inkijk als ik kinderen moet oprapen
• A-lijnrokje: net iets te kort en daardoor zicht op onderbroek als ik kinderen in en uit de fietskar laad.
• Strak hemdje: te weinig bewegingsvrijheid, opnieuw bij het handelen der kinderen
• Zijden bloesje: mooi, goed van snit, maar delicaat. Wees er maar zeker van dat Cyriel er 's morgens een lepel confituur op kwakt.

En zo kwam het dat ik eens iets gewoons maakte. Een comfortabel model zonder frullen en geen al te zotte stof. Vlekkenproof, geen inkijk als ik voorover buig, een 'fatsoenlijke' lengte en niet echt vatbaar voor kreuken. Een jurkje voor elke dag, quoi!






Model: Burda, tricot van de Sleepstraat





31 maart 2014

Hippie fail


Kleren maken is soms ook gewoon keihard falen. In je hoofd ziet het er prachtig uit, maar het resultaat is niks. In mijn hoofd: een draagbaar retro jurkje, in het echt: een bizar ding waar zelfs een pluchen giraf niet mee weg komt.

Ik haakte voor Martha een vestje uit Heerlijk Haken in felle kleuren. Tot daar ging het goed.



Ik vond het een echt hippievestje, dus zocht ik een jurkje met even hoog hippiegehalte voor eronder. Dat vond ik in een Burda uit 1977... Yep, slecht plan. Ik zag het nochtans helemaal voor me: die uitwaaierende mouwtjes, een roze gehaakt strikje, kraaltjes. Maar kijk, 1977 is al heel lang voorbij en het jurkje is een ramp. Martha vindt het lelijk (gelijk heeft ze), dus wordt het geshowd door de giraf.



Snel in de verkleedkoffer ermee en terug naar 2014!

Blij dat het vestje wèl gedragen wordt!